Nöbetçi Eczaneler
Edebiyat dünyamızın yaşayan çınarlarından, saygın kalemlerinden biri olan Yavuz Bülent Bakiler dün 89 yaşında Hakk’a yürüdü. Onu ilk kez üniversite yıllarımda tanıdım; iki konferansına katıldım, kitaplarını imzalattım, yazılarını okudum. Türkçenin doğru kullanılması için verdiği mücadele, televizyon programlarında ve sohbetlerinde gösterdiği titizlik hep hafızamda kaldı.
İlk dinlediğim konferansı Polatlı’daydı. Sohbet esnasında ezan okununca bazı dinleyiciler dışarı çıkmak istedi. O ise gülümseyerek şu cümleyi söyledi:
“Namazın kazası olur, sohbetin kazası olmaz.”
Bu söz, tartışmaya açık bir ifade olsa da benim zihnimde derin bir iz bıraktı.
Kitaplardan Hatırladıklarım
İlk okuduğum kitabı Türkistan Türkistan idi. Sayfalarında hem duygulandım hem de gözyaşı döktüm. Orada karşıma çıkan bir anekdot hâlâ aklımda: Sosyalizm ve komünizmi tarif etmek için birisi gömleğinin yakasını önden tutup sıkıştırarak, “İşte sosyalizm budur” demişti. Arkadan da sıkınca, “Bu da komünizmdir” diye eklemişti. O basit beden dili, bütün ideolojik tartışmalardan daha net anlatmıştı meseleyi.
Daha sonra okuduğum Üsküp’ten Kosova’ya kitabı umut doluydu. “Ana” isimli şiir kitabı ise Bakiler’in kaleminde ananın ne kadar kutsal bir yer tuttuğunu gösteriyordu. Bir konferansında anlattığı şu anıyı hiç unutmadım:
Çankaya’da yedek subay olarak görev yaparken bir asker, annesini görmek için izin istemiş. Bakiler, “Git, anneni gör, ama geç kalma” demiş. Akşam üstü asker dönünce, “Hani anneni görmeye gitmiştin?” diye sormuş. Asker, “Komutanım, gittim. Anama aramızdaki konuşmayı anlattım. Bana baktı ve şöyle dedi: Oğlum, gözün karnı yoktur ki doysun. Ben sana sabaha kadar baksam yine doymam. Var git, komutanını müşkül durumda bırakma” demiş.
Kendi Hayatımdan Bir Dokunuş
Bizim kültürümüzde de “Ağa paşa baban olacağına, deli Fatma anan olsun” gibi anonim sözler hep kulaktan kulağa dolaşır. Ana da baba da kutsaldır. Ben de geçtiğimiz hafta sonu doğup büyüdüğüm topraklara, anne ve babamı ziyarete gittim. Babam 83 yaşında, annem 80 ve yatalak; babam anneme bakıyor. İki gün boyunca gözlerimiz, gönlümüz birbirimize doymadı. Ayrılmadan yarım saat önce yaşadığımız 5.4 büyüklüğündeki deprem bana bir gerçeği hatırlattı: Ölüm her an kapımızı çalabilir.
Son Söz
Bu vesileyle Yavuz Bülent Bakiler’e Allah’tan rahmet, sevenlerine başsağlığı diliyorum. Hepimize de bir hatırlatma yapmak istiyorum: Anne babamızla, sevdiklerimizle nitelikli zaman geçirelim. Belki de bir sonraki buluşma son buluşma olacak.
Yüzünüzden tebessüm, hayatınızdan huzur eksik olmasın.
Sevgiyle kalın.
Öğrenci velilerine yönelik kaleme aldığı “Atları Çatlatmayalım” adlı kitabıyla tanınan Kulluk, aynı zamanda Atatürk Üniversitesi Rekreasyon Bölümü’nde ikinci lisans eğitimine devam etmektedir.
Evlilik ve aile danışmanlığı alanındaki uzmanlığını, ODTÜ Sürekli Eğitim Merkezi’nde Prof. Dr. Hürol Fışıloğlu’ndan aldığı özel eğitimle pekiştirmiştir. Eğitim danışmanlığı, aile ve evlilik danışmanlığı ile psikolojik danışmanlık konularında uzun yıllara dayanan deneyimiyle çalışmalarına devam etmektedir.
Yazar, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirerek kariyerine yeni bir ünvan daha kazandırmıştır.
- Keşke sınavlara değil, eğitime odaklanabilsek - 12.09.2026
- Ecel Geldi, Ne Çare… Amenna da - 29.08.2026
- Ünlülerin suçu ne? - 11.08.2026
YORUMLAR