Gün geçmiyor ki yüreğimiz sarsılmasın

Son yıllarda her yeni güne yeni bir şiddet haberiyle uyanıyoruz. Televizyon ekranları, haber siteleri ve sosyal medya sayfaları artık ölüm, saldırı ve vahşet haberleriyle dolup taşıyor. Bir zamanlar istisna sayılan olaylar, bugün sıradanlaşma tehlikesiyle karşı karşıya. Gün geçmiyor ki yüreğimiz sarsılmasın, vicdanımız yeni bir haberle yara almasın.

Mersin’de bir kişi önce eşini, ardından farklı insanları hedef alarak altı cana kıydı. Konya’da hukuk fakültesinde okuyan genç bir üniversite öğrencisi anne ve babasını bıçaklayarak öldürdü. Bir şehirde yaşıtını bıçaklayan genç, başka bir şehirde yaşlı bir adama saldıran bir çocuk, Ankara’da aile içi bir kavganın ölümle sonuçlanması… Daha birkaç ay önce konuşulan okul cinayetleri ise hafızamızdan sessizce silinmeye başladı.

İnsan ister istemez soruyor: Neler oluyor bize?

Bu sorunun cevabını sadece eğitim eksikliğiyle açıklamak mümkün görünmüyor. Çünkü benzer olayların failleri arasında eğitimli insanlar da var, gençler de var, yaşlılar da. Üniversite öğrencileri de karışıyor bu olaylara, hiç eğitim almamış insanlar da. Kadın, erkek, genç, yaşlı… Şiddetin dili, yaşı ve eğitim seviyesi kalmamış gibi.

Peki sorun nerede?

Belki de mesele yalnızca okul sıralarında verilen eğitim değil; insan olmayı, öfke yönetimini, empatiyi, merhameti ve birlikte yaşamayı öğrenememekte. Bilgi arttı ama tahammül azaldı. İletişim araçları çoğaldı ama insanlar birbirine yabancılaştı. Kalabalıklar büyüdü ama yalnızlık da büyüdü.

Bir başka tehlike de şu: Sürekli maruz kaldığımız bu haberler bizi yavaş yavaş duyarsızlaştırıyor. İlk duyduğumuzda günlerce konuştuğumuz olaylar, bugün birkaç saat sonra unutuluyor. Yeni bir haber geliyor, eskisi hafızadan siliniyor. Maraş’taki okul cinayeti daha dün gibi ama artık konuşulmuyor. Çünkü gündem yeni acılar üretiyor. Belki de asıl korkutucu olan budur; şiddetin artması kadar, ona alışmaya başlamamız.

“Neler oluyor bize?” sorusu sadece bir serzeniş değil artık. Toplum olarak kendimize sormamız gereken ciddi bir muhasebe sorusu. Çünkü yarın hangi haberle sarsılacağımızı bilmiyoruz. Ve en acısı da bu: Artık “yarın ne olacak?” diye merak etmiyoruz, “yarın nerede olacak?” diye endişe ediyoruz.

• Yazar Hakkında
• Yazarın Diğer Yazıları

Ömer Faruk Kulluk

Ömer Faruk Kulluk, 1992 yılında Hacettepe Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bölümü’nden mezun oldu. O tarihten bu yana eğitim, aile ve evlilik danışmanlığı ile psikolojik danışmanlık alanlarında çalışmalarını sürdürmektedir.

Öğrenci velilerine yönelik kaleme aldığı “Atları Çatlatmayalım” adlı kitabıyla tanınan Kulluk, aynı zamanda Atatürk Üniversitesi Rekreasyon Bölümü’nde ikinci lisans eğitimine devam etmektedir.

Evlilik ve aile danışmanlığı alanındaki uzmanlığını, ODTÜ Sürekli Eğitim Merkezi’nde Prof. Dr. Hürol Fışıloğlu’ndan aldığı özel eğitimle pekiştirmiştir. Eğitim danışmanlığı, aile ve evlilik danışmanlığı ile psikolojik danışmanlık konularında uzun yıllara dayanan deneyimiyle çalışmalarına devam etmektedir.

Ömer Faruk Kulluk tarafından gönderilen son gönderiler (Tümüne gözat)

• Gün geçmiyor ki yüreğimiz sarsılmasın - 20.05.2026
• Değerler mi, takipçi sayısı mı? - 13.05.2026
• Bayram mı, sorgu mu? 1 Mayıs üzerine notlar… - 05.05.2026

Bizi takip edin